Blog Image

DE WERELD VANAF NU

DE WERELD VANAF NU

Deze rubriek wordt verzorgd door Rinus Krijnen.

Reageren onder een artikel of : info@dongenhomespot.nl

Terug naar de internetkrant :

www.dongenhomespot.nl

REIZEN MET RINUS

DE WERELD VANAF NU Posted on Sat, April 18, 2020 09:46:41

Unieke reisserie in deze krant

Rinus Krijnen maakte in deze barre tijden van spanning , hoop en liefde een serie over zijn vele reizen. De serie is speciaal gemaakt voor de bezoekers van deze krant. In de hoop een beetje verstrooiing te brengen. Een tijd waar we (ook ) in Dongen samen uit moeten zien te komen. De serie zal worden verdeeld over een lange periode en zullen per keer 3 of 4 dagen staan op voorpagina. Ze kunnen ook HIER allemaal terug te vinden zijn en komen op het einde van de serie in ons uitgebreide videoarchief komen staan op onze servicepagina die overigens ook al 15 jaar verzorgd wordt door Rinus. De redactie wenst je veel leerzame en aangename momenten

RINUS KRIJNEN

“Ik ben redacteur en columnist bij Dongenhomespot. Omdat we nu aan huis gebonden zijn en niet op vakantie kunnen gaan, heeft Piet mij gevraagd of we de bezoekers van Dongenhomespot niet wat meer afleiding kunnen bezorgen. Hij kwam met het idee of ik geen serie wilde maken over mijn reizen. Ik heb in mijn leven heel wat reizen gemaakt en landen bezocht. Van veel van deze reizen heb ik een reisverslag gemaakt en vaak veel foto’s geschoten en soms filmpjes. In een aantal filmpjes van ongeveer een kwartier neem ik jullie mee naar een bestemming. Ik vertel daarin wat we hebben gedaan en hebben meegemaakt en u kunt genieten van de foto’s of filmfragmenten van het land of de stad en de mensen. Ik hoop dat u veel plezier beleeft aan deze video’s, die exclusief voor Dongenhomespot zijn gemaakt “.

Een aflevering gemist ? Geen nood. Op het einde van de reeks vind je ze terug in ons uitgebreide videoarchief

Surinamereis mei-juni 2011 Deel 1

Deel 1
Deel 2

Deel 3
Deel 4
Deel 5
Deel 6
Deel 7 ( slot Suriname)


Deel 8 :Curaçao
Deel 9 : Bonaire
Deel 10 Tenerife
Deel 11 ( deel 1 van serie van 4 over Sardinië)
Deel 12 ( deel 2 van serie van 4 over Sardinië)
Deel 13 ( deel 3 van 4 over Sardinië )
Deel 14 ( deel van 4 over Sardinië )
Deel 15 : IERLAND
Deel 16 : ARUBA
Deel 17 Suriname
Deel 18 Curaçao (SLOT)
https://dhs.rinuskrijnen.nl/index.php/reizen-met-rinus

Hier eindigt de 18- delige serie REIZEN MET RINUS. We danken onze redacteur Rinus Krijnen voor de leuke en educatieve serie die bedoeld was ter verstrooiing en vermaak tijdens de coronatijd en voor hen die niet op vakantie kunnen of konden.

Duiding en archief HIER



Trog van desillusie

DE WERELD VANAF NU Posted on Sat, May 26, 2012 09:06:40

Economie is geen wetenschap. De modellen van Marx, Keynes, Friedman en collega’s waren allemaal modellen, waarvan of de maakbaarheid van de samenleving een belangrijke rol speelde, of juist niet. Bij wis- of natuurkunde zijn er geen discussies over oplossingsrichtingen. De stelling van Pythagoras klopt altijd, evenals de wetten van Newton. Economie is een verzameling van een aantal theorieën, waar vooral het geloof van de combinatie iemand tot aanhanger maakt. Dat is dus meer een religie dan een wetenschap. Het aantal variabele factoren in economische formules zijn zo groot dat er van de formules weinig over blijft. Het is dus helemaal geen wetenschap. Als economische formules al leken te werken kwam dat doordat de omgeving waarin de formules werden ingezet altijd een aantal harde kanten had. Vaste waarden zou je deze kunnen noemen. Daardoor werd de formule eenvoudiger en de voorspelbaarheid groter. Dit lijkt logisch, maar het effect is enorm. Waarom werkte tijdelijk de communistische systemen? Het antwoord is simpel. De factor vrije wil werd uitgeschakeld. En technisch gezien kun je dan een economisch systeem naar de hand zetten. Democratie is daarom een grote vijand van economische systemen. Je kiest voor een economische aanpak. Op een gegeven moment is meer dan de helft tegen en met nieuwe verkiezingen wordt ook daardoor een nieuwe economische koers bepaald. Weg effecten van je aanpak. Economische systemen hebben namelijk tijd nodig en veroorzaken altijd wel ergens pijn. Ze voldoen vaak bij de aanvang aan het patroon van de Gartner hype cycle. Deze hype cycle wordt gebruikt om de levensloop van technologische hypes te beschrijven. Dat is een systeem waarbij bij het lanceren van een idee iedereen erg enthousiast is en er veel vertrouwen is dat het een succes gaat worden. Vervolgens valt iedereen over elkaar heen, worden er foute keuzes gemaakt, blijken de verwachtingen op dat moment te hoog of misbruiken groepen de nieuwe ideeën. Daardoor neemt het vertrouwen sterk af en zakt men in de “trog van desillusie”. En in een politiek-economisch systeem zou men dan alweer van het systeem af willen. Eigenlijk wordt in deze trog van desillusie de politiek al afgerekend op het idee en krijgen de ideeën geen kans om door te ontwikkelen en uit het dal te kruipen om een status te bereiken zodat er wel grote voordelen te behalen zijn. Voor technologie werkt dit namelijk wel zo. De reden is ook weer simpel. Technologie heeft een directe verbinding met spullenboel: dingen die je kunt zien, aanraken, gebruiken en veranderen. Niet centraal bestuurd vanuit Den Haag of Den Bosch, maar door mensen en bedrijven, die ergens toch mogelijkheden blijven zien om er een succes van te proberen maken. En uiteindelijk kruipen technologische ontwikkelingen uit dat dal en verwerven een stabiele positie, waardoor de acceptatie er weer is door de maatschappij. Hoe het verder afloopt met de hype zie je niet in de hype cycle, maar meestal verdwijnen zaken weer door nieuwe hypes en werkt het als een golfbeweging. Mooi voorbeeld is de vaste telefonie, dat over deze lifecycle meer dan 100 jaar gedaan heeft en nu plotseling nog als bijproduct bestaat naast de nieuwe hype: het mobieltje.

Economische stelsels worden dus al afgebroken voordat ze tot volwassenheid komen. In de praktijk betekent dit dat alle voorspellingen van centraal planbureau en CBS uitgaan van verwachtingen, waarbij teveel vaste waarden moeten worden aangenomen en dus nooit exact uit kunnen komen. De richting wordt bepaald door de mensen zelf. En dat is niet gevoed door feitelijkheden, maar sentimenten als geloof, vertrouwen en hoop. Neem nu ons spaargedrag. Aan de ene kant worden er in blinde paniek de meest abjecte bezuinigingsvoorstellen over ons neergestort, maar verwacht de politiek dat de mensen meer economisch gaan bewegen, ofwel investeren. Maar het effect is dat de mensen juist heel terughoudend worden en gaan sparen en zelf ook gaan bezuinigen. Zelfs als er nog niets aan de hand is. Instituten als de hypotheekaftrek en vrije toegang tot zorg en onderwijs worden zomaar doorgesneden of toch weer niet en dat maakt de mens onzeker. Het feit dat we maar een radertje zijn in het gehele economische apparaat zorgt ervoor dat mensen beseffen dat hun invloed maar heel beperkt is, of willen juist als radertje ontsnappen en een eigen kansloos microsysteem opzetten zoals de SP en PVV betogen. En wat doet een mens als hij het vertrouwen verloren is: dan gaat hij zichzelf beschermen. Hoe kan ik overleven? Aangevoerd door het Nibud, die nu mensen openlijk sterk adviseert te gaan sparen en schulden af te lossen komt er zand in de machine van de economie. Sparen en aflossen betekent dat het geld niet rolt, dat er niets wordt gekocht en dus niets wordt gemaakt en vooral niets wordt verdiend. Nog meer werklozen, die ook weer zichzelf zullen beschermen door spaarzaam te zijn. En dan hebben we het nog niet over de huizenmarkt, die totaal vast zit, doordat de huizen veel te duur zijn en de exploitatielasten van een woonhuis onvoorspelbaar zijn. Alles is gedreven door sentimenten van de burger. En als onze overheid –als enige partij nog enige economische invloed uitoefend- ook geen ruimte biedt om te investeren –zoals bij een vorige crisis in de jaren 30 volgens de modellen van Keynes wel gebeurde-, komt de economie krakend tot stilstand.

Begrotingsdiscipline is leuk, maar als iedereen zijn huis pas zou kunnen betrekken als hij het tot de laatste cent eerst bij elkaar gespaard had, had nauwelijks iemand een huis. Het als overheid nu iets meer begrotingsruimte nemen om direct te zorgen dat er investeringen gedaan worden, zou de molen weer op gang kunnen brengen en ervoor zorgen dat uit de winst en vooral het vertrouwen die dan ontstaat we juist geen hypotheek leggen bij onze kinderen.
Maar met de financiële onzekerheid door het gesteggel in Den Haag en geruggensteund door het Nibud gaan de gewone mensen massaal hun risico’s beperken en verdwijnen we in de donkere jaren.
Het was ooit zo mooi….

Rinus Krijnen



Next »