Vooruitgang internet

Het zijn moeilijke tijden wanneer je niet van verandering houdt, en zeker wanneer je de hand op de knip wil houden. Het aanbod van nieuwe hebbedingetjes (gadgets), maar ook nieuwe mogelijkheden op het gebied van internet is enorm. Zelfs voor een geïnteresseerde als ik, moet ik soms flink bijsloffen om het allemaal nog bij te benen. Ook beroepsmatig heb ik best veel met deze veranderingen te maken, maar toch. De grootste veranderingen komen door een algemener gebruik van internet.
Ik zie twee belangrijke internetontwikkelingen die blijvend zijn:
Internet komt fysiek dichterbij en de plaats waar je informatie bewaart moet overal toegankelijk zijn.

Om met het eerste te beginnen. In de jaren 80 waren computers duur, was er alleen een verbinding mogelijk met de buitenwereld via een traag modem; moest je minstens een technisch gevoel en meestal een technisch brein hebben en zat alles met kabels aan elkaar; en niet te vergeten: we keken naar letters en niet naar plaatjes: in zwart- of groen-wit. De computer werd meestal ergens op de zolderkamer geparkeerd (zoals de telefoon aanvankelijk in de gang) en het apparaat was dan ook meestal het domein van de mannelijke helft van de bevolking, die in het algemeen meer technische vaardigheden worden toegeschreven.
In 30 jaar is er veel gebeurd. De computer maakt deel uit van de directe woonomgeving. De lompe desktops zijn veelal verdwenen en de mobiele laptop heeft een definitieve plaats gekregen in het interieur, die draadloos is verbonden met het internet en waar in no-time allerlei informatiebronnen kunnen worden geraadpleegd. In no-time? Als je het vergelijkt met 30 jaar terug wel, maar de meeste laptops hebben toch nog steeds een lange opstarttijd en eer je bij de gevraagde informatie bent is het moment vaak weer voorbij. Werden aanvankelijk de laptops alleen maar groter, opeens bleek dat dit ook weer niet zo handig was als je veel met het ding moest sjouwen: de nieuwe oplossing was het netbook: een uitgeklede laptop, die weinig stroom verbruikte, compact was en makkelijk mee te nemen. Om contact met de buitenwereld te maken moest je gebruik maken van een WiFi-verbinding of een dongel. Hoewel compacter en zuiniger, was de snelheid zeker niet hoger dan van de laptop en bleek het ding ook wat te beperkt qua kwaliteiten.

Ondertussen vond er een opmars plaats van de mobiele telefoon. Het voordeel van de telefoon is dat hij supercompact is, veelzijdig en letterlijk dicht op je huid zit. De telefoonmogelijkheden werden uitgebreid met internet, agenda en kalender en daarmee een persoonlijke digitale assistent, of ook PDA genoemd en in feite een minicomputertje. Het enige echte nadeel aan de telefoon is dat het scherm zo klein is. Om een toepassing een beetje soepel op een telefoon te laten werken, moet de schermweergave hierop zijn aangepast. Zo niet, dan worden de letters wel heel erg pietepeuterig en is het voor ouderen en mensen met slechte ogen een ramp. Het antwoord op deze omissie kwam dit jaar van Apple: De iPAD, die snel door veel andere aanbieders zal worden gekopieerd. De iPAD heeft de grootte van een notitieblok, een superscherp scherm, een krachtige stroombron en kan –buiten bellen aan je oor- exact hetzelfde als een PDA. Dat wil zeggen dat hij, tezamen met zijn toekomstige concurrenten, een netbook overbodig maakt. Met de iPAD heb je vliegensvlug verbinding en zit je bijna instant op het net. Doordat er hoe langer hoe meer toepassingen komen speciaal ontworen voor de iPAD, kunnen ontwikkelaars optimaal gebruik maken van de audiovisuele kwaliteiten van het apparaat. Net als een blocnote hou je dit ding op een armlengte van je vandaan. Door het grote gebruiksgemak heeft zelfs de grootste digibeet geen enkele moeite het apparaat te bedienen. Je hoeft geen technische kennis te hebben en in het gebruik heeft het apparaat maar één knop –buiten de volumeregeling en de aan/uit-knop. Met het mooie scherpe scherm en de lange batterijlevensduur heeft dit apparaat de potentie heel veel op zijn kop te zetten. Ik bezit de iPAD een kleine twee maanden en inmiddels vervangt hij bij mij het nieuwsdeel van de krant, de TV-Gids, mijn blocnote, mijn werk-PC voor mail en agenda en mijn privé-agenda. Daarnaast is het een fantastisch spelletjesapparaat en met zijn GPS-ontvanger een ondersteuner bij navigatie. Elke week komen er nieuwe toepassingen bij, die voor een appel en een ei zijn aan te schaffen en simpel te installeren zijn. De voor de iPAD ontworpen toepassingen hebben een groot gebruiksgemak en heel veel mogelijkheden. Door de eenvoud van gebruik en de vele mogelijkheden is het voor velen, ook voor ouderen een prima toegangspoort tot internet en voldoet het geheel aan de huidige behoefte van veel oudere gebruikers: een beetje internetten en spelletjes doen op een simpel apparaat.

Met deze ontwikkeling zie je dus ook de PC en de Telefoon naar elkaar toegroeien. Verwacht wordt dat al voor 2015 internet meer door een telefoon (of PDA) zal worden geraadpleegd, dan via de traditionele verbindingen.

Een tweede ontwikkeling die niet te stuiten is, is om overal en altijd je data beschikbaar te hebben. En dan gaat het niet alleen over adresboeken, maar bijvoorbeeld video, documenten en muziek. Aanvankelijk verzamelden we onze media door kasten vol te stoppen met papier, cd’s, LP’s, video’s, cassettes, videobanden, blu rays en DVD’s. Het lastige hiervan is dat, als je bijvoorbeeld je muziek letterlijk mee wil nemen, je er je naam op moet zetten en met tassen of koffers op pad gaat. Dat doe je niet zomaar. Toen de PC goed en wel in opkomst kwam werden de media digitaal opgeslagen op de PC, maar ook hier was het weer lastig om die telkens mee te nemen. Vaak werd de muziek gekopieerd op een schijf of stick, waardoor op verschillende plaatsen dezelfde muziek beschikbaar was. Dit werd door de muziekindustrie met lede ogen aangezien. Het is bovendien erg omslachtig allemaal. Daarna kwam de stap om muziek niet meer op een geluidsdrager te kopen en digitaal om te zetten, maar direct digitaal aan te schaffen, waarbij je de muziek mocht delen op een beperkt aantal PC’s. Door het gebruik van een mediacentre kun je de media vanaf één opslagplaats in huis op verschillende plaatsen beluisteren of bekijken. Ook hier is de beperking dat het alleen binnenshuis te regelen is. De oplossing voor verdere verspreiding is: “The Cloud”.

Door het verkleinen van de PC’s is de opslagcapaciteit beperkt, maar ook het risico van verlies en diefstal maken mobiele data kwetsbaar. Je wilt niet hebben dat anderen zomaar bij je spullen komen. De IT-wereld heeft hier als antwoord “The Cloud”. Met “The Cloud” wordt een beveiligde virtuele ruimte waar jij jouw data opslaat bedoeld. Daarmee hoef je zelf geen harde schijf mee te sjouwen of zaken op je laptop op te slaan, maar kun je via een gebruikersnaam en password via internet bij je eigen spullenboel.
Nog een nieuwere ontwikkeling is een internettoepassing zoals Spotify, waarop je jezelf kan abonneren. Hier verzamel je een eigen muziekverzameling door in enorme bestanden muziek te selecteren. Je keuzes berg je op in afspeellijsten die binnen jouw account op Spotify worden opgeslagen. Waar je ook bent kun je met je PC, telefoon of PDA de afspeellijsten opzoeken en de muziek afdraaien in zeer goede kwaliteit. Je hoeft dus geen muziek meer te kopen. Je kunt ook lekker grazen in andermans voorkeuren en zo als het ware een muzikale zoektocht beginnen. Een zelfde idee zit ook achter fotosites als Flickr en Picasa.

Dit soort toepassingen zijn alleen maar mogelijk als je ervan overtuigd bent dat er een internetverbinding is. Het algemene vertrouwen hierin wordt hoe langer hoe groter, anders zouden deze ontwikkelingen niet zo’n grote vlucht nemen. Internet is straks net als water, licht en stroom: een basisvoorziening en draadloos internet zal een nog grotere vlucht nemen. En de gevolgen voor industrieën die afhankelijk zijn van verspreiding van media: boeken, tijdschriften, films en muziek zullen enorm zijn. Hun bedrijfsmodel gaat de komende jaren volledig op zijn kop.

Eén gedachte over “Vooruitgang internet”

  1. Waar blijft de onbekommerde tijd dat er nog een zwart bord was in de klas en ook de lei en de griffel is niet meer. Dus ook geen kus van de juf.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *